Bir ozanın yüreğinden dökülen sözler, milyonların vicdanında yankı buluyor. Sorulması gereken soru şu: Değişen zaman mı, yoksa değişen biz miyiz?

Pazar sabahları insanın kendisiyle konuştuğu zamanlardır.

Haftanın telaşı biraz olsun diner, şehir biraz yavaşlar, insanın kulağı da kalbine daha çok yaklaşır.

Bugün öyle bir pazar sabahında, bir ozanın yüreğinden dökülen sözlere takıldı aklım.

Sorduğu soru aslında hepimizeydi:

“Nerede o eski biz?”

Dikkat edin…

“Nerede o eski günler?” demiyor.

“Nerede o eski insanlar?” da demiyor.

Doğrudan bizi soruyor.

Çünkü mesele zamanın değişmesi değil.

Mesele insanın değişmesi.

Eskiden insanların daha zengin olduğunu söyleyemeyiz.

Daha lüks evlerde yaşadığını da…

Daha çok imkana sahip olduğunu hiç söyleyemeyiz.

Ama bir şey vardı.

Birbirimize karşı daha fazla saygımız vardı.

Bir sofranın bereketi sadece yemekle ölçülmezdi.

Bir mahallenin değeri binalarıyla değil, insanlarıyla bilinirdi.

Bir büyüğün sözü nasihat, bir küçüğün hatası emanet sayılırdı.

Şimdi dönüp etrafımıza bakıyoruz.

Aynı apartmanda yaşayan insanlar birbirinin adını bilmiyor.

Aynı sokakta yürüyenler birbirinin gözünün içine bakmıyor.

Aynı masada oturanlar bile aynı duyguyu paylaşamıyor.

Peki ne oldu bize?

Bu soru siyasetin de üstünde…

Ekonominin de üstünde…

Gündelik tartışmaların da üstünde bir soru.

Çünkü bir millet önce kalbinde güçlenir.

Kalbi yorulan toplumların ayakta kalması zorlaşır.

Bugün çocuklarımız için kaygılanıyoruz.

Gençlerden şikayet ediyoruz.

Eğitimden yakınıyoruz.

Sosyal medyanın insanları değiştirdiğini söylüyoruz.

Belki de biraz durup şu soruyu sormamız gerekiyor:

Biz çocuklarımıza neyi miras bırakıyoruz?

Daha büyük evler mi?

Daha pahalı arabalar mı?

Yoksa karakter mi?

Vicdan mı?

Merhamet mi?

Çünkü insanı ayakta tutan bina değil, değerlerdir.

Milleti ayakta tutan para değil, ortak vicdandır.

İşte yıllardır adına “töre” dediğimiz şey de tam olarak budur.

Töre…

Bazılarının sandığı gibi baskı değil.

Töre; büyüğe saygıdır.

Töre; küçüğe şefkattir.

Töre; komşunun hakkını gözetmektir.

Töre; yetimin başını okşamaktır.

Töre; doğruluktan ayrılmamaktır.

Töre; insan kalabilmektir.

Bugün kaybetmekten korkmamız gereken şey sadece ekonomik değerler değildir.

Asıl korkmamız gereken, bizi biz yapan değerlerin sessizce elimizden kayıp gitmesidir.

Çünkü milli kimlik sadece nüfus cüzdanında yazan bir ifade değildir.

Milli kimlik; bir milletin hafızasıdır.

Vicdanıdır.

Karakteridir.

Ve geleceğe bıraktığı izdir.

Karamsar değilim.

Çünkü bu millet daha zor zamanları da gördü.

Küllerinden yeniden doğmasını da bildi.

Yeter ki birbirimizi dinlemeyi unutmayalım.

Yeter ki doğruluktan vazgeçmeyelim.

Yeter ki çocuklarımıza sadece başarıyı değil, ahlakı da öğretelim.

Yeter ki birbirimize yeniden selam vermeyi hatırlayalım.

Belki o zaman kaybettiğimizi sandığımız birçok şeyin aslında hala içimizde yaşadığını göreceğiz.

Aziz Dağtekin Yazdı

Şimdi bakınız, memleketin gündemi yine bir hayli hareketli. Herkes bir telden çalıyor, her kafadan bir ses çıkıyor. Ama bu seslerin arasında öyle bir tanesi var ki, kulak vermekte fayda var. Özellikle de CHP’ye gönül vermiş, bu partinin tarihine, misyonuna inanan her bir vatandaşımız için.

Adana Şoförler Odası Başkanlığı seçimleri, demokratik olgunluk ve yüksek katılımla tamamlandı. Mevcut Başkan Tahir Alpaslan, rakibinin aldığı 1.531 oya karşılık 2.311 oy alarak, şoför esnafının güçlü desteğiyle bir kez daha başkanlık görevine layık görüldü.

Seçim sonuçları, Adana şoför esnafının bugüne kadar yürütülen hizmetlerden duyduğu memnuniyeti ve mevcut yönetime olan güvenini net biçimde ortaya koydu.

Başkan Tahir Alpaslan, seçim sonuçlarının ardından yaptığı açıklamada birlik ve beraberlik vurgusu yaparak, oy veren ya da vermeyen ayrımı gözetmeden tüm esnafın başkanı olmaya devam edeceğini ifade etti. Alpaslan, “Sandığa iradesini yansıtan tüm şoför esnafımıza gönülden teşekkür ediyorum. Bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da aynı sorumluluk bilinciyle, herkesi kucaklayan bir anlayışla çalışmayı sürdüreceğiz” dedi.

Teşekkür mesajında şöfür esnaf camiasına ve destek veren tüm dostlarına da yer veren Alpaslan, “Tüm üyelerimizden, kıymetli dostlarımızdan Allah razı olsun. Dün birdik, bugün biriz, yarın da bir olacağız” ifadelerini kullandı.

Yeniden başkan seçilmesiyle birlikte Tahir Alpaslan’ın önümüzdeki dönemde de şoför esnafının hak ve menfaatlerini korumaya, mesleki sorunların çözümü için kararlılıkla çalışmaya devam edeceği vurgulandı. Adana Şoförler Odası’nda çıkan bu güçlü tablo, esnafın istikrar, tecrübe ve ortak akıldan yana tercihini bir kez daha ortaya koymuş oldu.

Olgunluk ve sağduyu ortamında gerçekleşen Adana Şoförler Odası Başkanlığı seçimlerinde, Tahir Alpaslan yeniden başkan seçilirken, yönetim kurulu listesi şu isimlerden oluştu:

Bu topraklarda “millet” olmak, sadece aynı coğrafyada yaşamak değildir. Millet olmak; aynı acıda buluşmak, aynı sevinçte kenetlenmek, aynı bayrağa bakınca aynı duayı mırıldanmaktır. Bizi asırlardır ayakta tutan sır tam da budur: Birlik ve beraberlik.

Tarih sahnesine çıkan her büyük milletin mayasında bu ruh vardır. Bizim mayamız ise İslam’ın kardeşlik ahlâkıyla, şehit kanıyla, vatan sevgisiyle yoğrulmuştur. Cenâb-ı Hakk’ın “Hep birlikte Allah’ın ipine sımsıkı sarılın, bölünüp parçalanmayın” emri; sadece bir öğüt değil, millet olarak varlığımızın ilahî sigortasıdır. Ayrılık fitnedir; birlik ise rahmettir.

Vatan dediğimiz şey kuru bir toprak parçası değildir. Vatan; Çanakkale’de göğsünü siper eden Mehmet’tir. Sakarya’da, Dumlupınar’da, 15 Temmuz gecesinde namluların karşısına imanla dikilen iradedir. Vatan; geçmişimiz kadar geleceğimizdir. Çocuklarımızın özgürce yaşayacağı yarınların teminatıdır. İşte bu yüzden vatan sevgisi, bu millet için bir tercih değil; imanla yoğrulmuş bir kaderdir.

Bu kaderin gökyüzündeki nişanı ise ay yıldızlı bayrağımızdır. O bayrak ki rengi şehitlerimizin kanından, anlamı bağımsızlığımızdan gelir. Dalgalandığı her yerde umut vardır, direniş vardır, onur vardır. Bayrak düşerse sadece kumaş yere düşmez; bir milletin başı eğilir. O yüzden biz bayrağımızı göndere değil, yüreğimize çekeriz.

Yakın tarih bize bir gerçeği bir kez daha gösterdi. Deprem günlerinde enkaz başında ağlayan da, yardım kolisi taşıyan da, hiç tanımadığı bir çocuğu bağrına basan da aynı milletti. O gün ne siyasi görüş soruldu, ne kimlik. O gün sadece “kardeşim” denildi. Çünkü bu millet, zor günde birbirini hatırlayan büyük bir ailedir. Peygamber Efendimiz’in tarif ettiği gibi; bir uzvu acıdığında tamamı sızlayan bir beden…

Bugün bize düşen görev açıktır: Ayrıştıran değil birleştiren olmak. Kıran değil onaran olmak. Aynı safta, aynı idealler etrafında kenetlenmek. Çünkü müminler, birbirini ayakta tutan tuğlalar gibidir. Bir tuğla çekilirse duvar zayıflar; duvar zayıflarsa ev yıkılır.

Unutmayalım: Bu millet ne zaman bir olduysa yükseldi, ne zaman ayrıldıysa yara aldı. Aynı bayrağın gölgesinde, aynı inançla, aynı vatan için bir ve beraber olduğumuz sürece; ne içeriden ne dışarıdan hiçbir güç bizi yolumuzdan döndüremez.

Bu vesileyle; vatan uğruna can veren aziz şehitlerimizi rahmetle, gazilerimizi minnetle anıyor; afetlerde kaybettiğimiz kardeşlerimize Allah’tan rahmet diliyoruz. Yüce Rabbim bu milleti birlikten, bu vatanı bayraktan, bu bayrağı göklerden eksik etmesin.

Çünkü birlik varsa millet vardır, millet varsa vatan vardır.