Siyaset bazen tercih meselesidir. Partiler değişir, aktörler değişir, konjonktür değişir. Ancak bazı duruşlar vardır ki zamana göre şekil almaz; zamanı şekillendirme iddiası taşır. İşte Milliyetçi Hareket Partisi benim için tam da bu noktada durmaktadır: Günlük, aylık, yıllık bir tercih değil; bir dava, bir şuur ve bir devlet iddiasıdır.

MHP, kızıp küseceğimiz, kırılıp uzaklaşacağımız bir adres değildir. Çünkü MHP üç beş simadan ibaret bir yapı değil; bir fikrin, bir sadakatin ve bir tarih bilincinin adıdır. Bu hareket, devlet-i ebed-müddet anlayışını siyasi literatürün nostaljik bir kavramı olmaktan çıkarıp, güncel siyasetin merkezine yerleştiren bir iradeyi temsil eder.  Bugün Terörsüz Türkiye hedefi etrafında şekillenen söylem de bu iradenin devamıdır.

RİSK ALMAYAN SİYASETÇİ, İZ BIRAKMAZ

Terörsüz Türkiye ifadesi sıradan bir politik slogan değildir. Bu söz, yıllardır güvenlik ekseninde sürdürülen mücadelenin artık sonuç alma aşamasına taşındığı iddiasıdır. Ve bu iddiayı yüksek sesle dile getirmek, konforlu bir siyaset tarzı değildir.

Milliyetçi tabanın güvenlik ve beka konusundaki hassasiyeti herkesçe bilinir. Tam da bu nedenle böyle bir hedefi ortaya koymak, ciddi bir sorumluluk ve bilinçli bir risk demektir. Devlet Bahçeli’nin yaptığı budur: Günü kurtarmaya değil, süreci tamamlamaya talip olmak.

Siyasette en kolay yol, mevcut refleksleri tekrar etmektir. En zor olan ise süreci yönetmek, sonucu tarif etmek ve bunun siyasi maliyetini göze almaktır. Bahçeli’nin liderliği tam da burada ayrışmaktadır. Yanlış anlaşılma ihtimalini bilerek, oy kaybı kaygısını gütmeyerek, geri adım atmamak, stratejik dili sabırla kurmak ve tarihi sorumluluğu siyasi konforun önüne koymak… Bu, popülizm değil; liderliktir.

LİDERİN DİLİNİ OKUMAK

Bahçeli’nin siyaseti çoğu zaman yüzeysel sloganlarla okunamaz. O, anlık tepki üreten bir siyasetçi değil; uzun vadeli strateji kuran bir liderdir. Kurduğu dil çoğu zaman semboliktir, çok katmanlıdır ve devlet aklını esas alır.

Milliyetçilik sadece refleks değildir. Milliyetçilik, devletin güvenlik mimarisini, bölgesel dengeleri ve uzun vadeli planlamayı kavrayabilme kapasitesidir. Eğer bir lider Terörsüz Türkiye diyorsa, bu mücadeleden vazgeçmek değil; mücadelenin nihai aşamasını işaret etmektir.

Liderin attığı her adımı ilk anda taviz ya da geri adım olarak okumak, stratejik derinliği göz ardı etmektir. Oysa güçlü liderlik bazen sabır ister, bazen sessizlik, bazen de riskli görünen cesur hamleler. Tarih, güvenli alanlarda bekleyenleri değil; risk alabilenleri yazar.

ELEŞTİRİ AYRI, GÜVENSİZLİK AYRI

Elbette siyaset tartışma zeminidir. Fikir ayrılıkları olabilir. Ancak eleştiri ile güvensizlik arasındaki çizgi iyi korunmalıdır. Uzun yıllar boyunca devlet ve millet ekseninde net bir duruş sergilemiş bir liderliğin, bir anda temel ilkelerden uzaklaşacağı varsayımı gerçekçi değildir.

MHP’nin gücü, sadece söyleminden değil; tutarlılığından gelir. Bu hareket, şartlara göre yön değiştiren bir yapı olmamıştır. Tam tersine, şartları kendi ilkeleri doğrultusunda etkilemeye çalışan bir siyasal irade ortaya koymuştur. Benim için MHP’nin vazgeçilmez oluşu tam da buradan kaynaklanır. Bu bir duygusal bağlılık değil; bilinçli bir sadakattir. Çünkü MHP, tercih edilen bir seçenek değil; sahip çıkılan bir davadır.

TERÖRSÜZ TÜRKİYE HEDEFİ

“Terörsüz Türkiye” söylemi bir temenni değildir. Bu, güvenlik mücadelesinin geldiği aşamaya duyulan özgüvenin ifadesidir. Sürekli kriz diliyle siyaset üretmek yerine, sonucu tarif eden bir dil kurmak zayıflık değil; belirleyici aktör olma iddiasıdır.

Devlet Bahçeli’nin ortaya koyduğu liderlik, risk alan ama rotasını kaybetmeyen bir liderliktir. Taban hassasiyetini bilerek konuşmak, yanlış anlaşılma ihtimalini göze almak ve siyasi maliyet riskini üstlenmek kolay değildir. Ancak unutulmamalıdır: En güvenli siyaset, hiçbir risk almamaktır. Ve hiçbir risk almayanlar, tarihte iz bırakmaz.

BİR TERCİH DEĞİL BİR İRADE

Benim için MHP; kırılgan bir siyasi bağ değil, köklü bir şuurdur. Günlük tartışmaların ötesinde, devletin bekasını önceleyen bir anlayıştır. Kızıp küseceğimiz, geçici tepkilerle terk edeceğimiz bir adres değildir. Çünkü mesele şahıslar değil; manadır. MHP benim için üç beş isim değil; bir ülküdür. Günlük hesap değil; tarihsel sorumluluktur.

Terörsüz Türkiye iradesinin arkasında durmak, sadece bir siyasi lideri desteklemek değildir. Bu, güçlü, güvenli ve istikrarlı bir Türkiye idealine sahip çıkmaktır.  Ve ben, Aziz Dağtekin olarak, bu idealden vazgeçmeyi bir seçenek olarak görmüyorum. Çünkü dava, tercih değil; karakter meselesidir.

PKK’dan Geri Çekilme Kararı

Terör örgütü PKK, Türkiye sınırları içinde bulunan tüm silahlı unsurlarını tamamen çekme kararı aldığını duyurdu.
Yapılan açıklamada, örgüt elebaşı Abdullah Öcalan’ın 27 Şubat tarihli mesajına atıf yapıldı. Bu mesaj, terörle mücadelede yeni bir safhanın başlangıcı olarak değerlendirildi.

27 Şubat’ta kamuoyuna açıklanan metin, DEM Parti’nin İmralı heyeti tarafından paylaşılmıştı.
Öcalan, söz konusu mesajında örgütün mevcut yapısına eleştiriler yönelterek, ideolojik anlamda tıkanmış bir yapının sona gelmesi gerektiğini belirtti.

“PKK, ideolojik, teorik ve örgütsel anlamda ömrünü tamamlamıştır. 1990’lardan bu yana değişen dünya koşullarıyla birlikte örgüt anlamını yitirmiş, varlık gerekçesini kaybetmiştir.”

Bu değerlendirmeler, örgüt içinde “varlık nedeni ortadan kalktı” şeklinde yorumlandı.

Öcalan’dan Silah Bırakma Çağrısı: “Tarihi Sorumluluğu Üstleniyorum”

Öcalan mesajında, örgüte kongre toplanarak silah bırakma kararı alınması çağrısı yaptı.
Şu ifadeler öne çıktı:

“Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kararlı iradesi, Devlet Bahçeli’nin çağrısı ve diğer siyasi partilerin desteğiyle oluşan bu iklimde, silah bırakma çağrısında bulunuyor, bu çağrının tarihi sorumluluğunu üstleniyorum.”

Bu açıklama, Türkiye’nin terörle mücadele tarihinde dönüm noktası olarak değerlendirildi.

12. Kongrede “Silahlı Mücadeleye Son” Kararı

Öcalan’ın çağrısının ardından PKK, 5–7 Mayıs 2025 tarihleri arasında 12. Kongresi’ni topladı.
Kongre sonucunda yayımlanan bildiride şu ifadeler yer aldı:

“PKK örgütsel varlığını sonlandırmış, silahlı mücadele dönemini kapatmıştır.”

12 Mayıs’ta duyurulan bu karar, örgütün kendini feshetme sürecinin başlangıcı olarak yorumlandı.

Süleymaniye’de Sembolik Silah Bırakma Töreni

Öcalan’ın çağrısına uygun şekilde, 11 Temmuz 2025’te Irak Kürt Bölgesel Yönetimi sınırlarında yer alan Süleymaniye kırsalında sembolik bir “silah bırakma töreni” gerçekleştirildi.
Etkinlikte örgüt üyeleri, ellerindeki silahları yakarak sürece destek verdiklerini duyurdu.

Bu gelişmelerin ardından, TBMM’de temsil edilen partilerin (İYİ Parti hariç) katılımıyla Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu kuruldu.
Komisyon, 5 Ağustos 2025 itibarıyla çalışmalarına resmen başladı.

Bölgesel Gerilimler Süreci Zorladı

PKK’nın çekilme süreci, zaman zaman bölgesel gelişmeler nedeniyle sekteye uğradı.
İsrail’in Suriye’deki operasyonları ve SDG’nin Türkiye karşıtı tutumu, örgütün çekilmesini yavaşlattı.
Ankara yönetimi ise, “özerklik girişimlerine karşı askeri tedbir seçeneği masadan kalkmadı” mesajını verdi.

DEM Parti’nin Açıklamaları Gerilimi Artırdı

Süreç ilerlerken, bazı DEM Parti yöneticilerinin açıklamaları kamuoyunda tepki çekti.
Sırrı Sakık’ın sert ifadeleri, Gülistan Koçyiğit’in şehitler hakkındaki sözleri ve bazı toplantılarda Öcalan propagandası yapılması, sürecin doğal akışını olumsuz etkiledi.

Geri Çekilme Alanları: Gara ve Bahdinan Hattı

Bölge kaynaklarına göre, örgüt unsurları Bahdinan hattı üzerinden iç bölgelere doğru çekiliyor.
Gara Dağı ve çevresinin de çekilme kapsamına dahil olduğu belirtiliyor.
Silahlı grupların bir kısmının Kandil bölgesine yönlendirilmesi planlanıyor.

Zamanlama Dikkat Çekti

PKK’nın bu tarihi açıklamasının, DEM Parti İmralı heyetinin 28 Ekim’de Cumhurbaşkanı Erdoğan ile yapacağı görüşmeden hemen önce gelmesi dikkat çekti.
Ayrıca, heyetin 30 Ekim’de TBMM Komisyonu toplantısından önce Öcalan ile görüşmesi bekleniyor.

Terörsüz Türkiye Hedefine Doğru

Tüm bu gelişmeler, Türkiye’nin “terörsüz bir gelecek” vizyonunda yeni bir döneme girildiğini gösteriyor.
Devletin tüm kurumlarının ortak iradesiyle yürütülen bu süreç, on yıllardır süren terör belasından kurtulma yönünde tarihi bir adım olarak değerlendiriliyor.