Zelensky: Askeri sevkiyat taşıyan gemiler hedef alındı

Ukrayna Devlet Başkanı Vladimir Zelensky, yaptığı açıklamada Rusya’ya yönelik askeri operasyonlar kapsamında uzun menzilli saldırıların sürdüğünü belirtti.

Zelensky, Hazar Denizi’nde İran bağlantılı askeri yük taşıyan gemiler ile bir savaş gemisinin hedef alındığını ifade ederek, operasyonların Rusya’nın saldırılarına karşı yürütülen askeri faaliyetlerin bir parçası olduğunu söyledi.

İran: Bir denizci hayatını kaybetti

İran Dışişleri Bakanlığı, Ukrayna’nın Hazar Denizi’nde İran’a ait ticaret gemisini hedef aldığını ve saldırıda bir İranlı denizcinin yaşamını yitirdiğini açıkladı.

Bakanlık tarafından yayımlanan bildiride, saldırının Birleşmiş Milletler Şartı’na aykırı olduğu savunularak, Ukrayna’nın bu eyleminin İran’a yönelik açık bir düşmanlık göstergesi olduğu ifade edildi.

“Uluslararası hukuk ihlal edildi”

Tahran yönetimi, saldırıyı şiddetle kınarken, Hazar Denizi’ne kıyısı bulunan ülkelerin de yaşanan olaya karşı tavır alması gerektiğini vurguladı.

İran açıklamasında, uluslararası hukuk çerçevesinde meşru müdafaa hakkına sahip olduğunu hatırlatarak, Ukrayna Devlet Başkanı Zelensky’nin attığı adımların doğuracağı sonuçlardan Kiev yönetiminin sorumlu olacağını bildirdi.

Ukrayna Maslahatgüzarı Dışişleri’ne çağrıldı

İran devlet televizyonunun aktardığı bilgilere göre, Ukrayna’nın Tahran Maslahatgüzarı Dışişleri Bakanlığı’na çağrıldı.

Diplomatik görüşmede İran’ın resmi protestosu iletilirken, İran vatandaşlarının can ve mal güvenliğini hedef alan saldırıların cevapsız bırakılmayacağı mesajı verildi.

Bölgede tansiyon yükseliyor

Rusya-Ukrayna savaşının etkilerinin Hazar Denizi’ne kadar uzanması, bölgedeki güvenlik dengeleri açısından yeni bir gerilim başlığı oluşturdu. İran’ın sert açıklamaları ve Ukrayna’nın saldırıyı doğrulaması, iki ülke arasındaki diplomatik krizin daha da derinleşebileceğine işaret ediyor.

Avrupa Parlamentosu (AP), 1974 Kıbrıs Barış Harekatı’na ilişkin dikkat çeken bir karar tasarısını kabul etti. Yunanistanlı parlamenter Eleonora Meleti’nin öncülüğünde hazırlanan karar, harekât sırasında Türk askerlerinin Rum kadınlara yönelik cinsel şiddet uyguladığı yönündeki iddiaların tanınmasını öngörürken, Türkiye’de karara sert tepkiler yükseldi.

Avrupa Parlamentosu’nda geniş destekle kabul edildi

8 Temmuz’da Avrupa Parlamentosu Genel Kurulu’nda oylanan karar tasarısı, 575 “kabul” oyuna karşılık 33 “ret” oyuyla kabul edildi. Kararda, 1974 Kıbrıs Barış Harekatı sırasında Türk askerlerinin cinsel şiddeti savaş yöntemi olarak kullandığı iddialarına yer verildi.

Metinde ayrıca, iddia edilen mağdurlar için tazminat mekanizmalarının oluşturulması çağrısı yapılırken, Türkiye’nin uluslararası hukuk kapsamında sorumluluk üstlenmesi gerektiği yönünde ifadeler de yer aldı.

Eleonora Meleti: “Yaklaşık 1500 mağdur kadın var”

Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis’in liderliğini yaptığı Yeni Demokrasi Partisi mensubu Avrupa Parlamentosu üyesi Eleonora Meleti, Genel Kurul’daki konuşmasında yaklaşık 1500 Rum kadının mağdur olduğunu öne sürdü. Meleti, söz konusu iddiaların uluslararası platformlarda daha görünür hale getirilmesi gerektiğini savundu.

Karar Türkiye’de tepkiyle karşılandı

Avrupa Parlamentosu’nun kabul ettiği karar, Türkiye’de farklı kesimlerden eleştirilerin hedefi oldu. Tepkilerde, Kıbrıs Barış Harekatı’nın öncesinde Kıbrıs Türklerine yönelik yıllarca süren saldırılar ve katliamların göz ardı edildiği görüşü öne çıktı.

Kanlı Noel yeniden hatırlandı

Kararın ardından kamuoyunda, 1963 yılında başlayan ve tarihe “Kanlı Noel” olarak geçen saldırılar yeniden gündeme taşındı. 20 Aralık 1963 gecesi başlayan olaylarda Türk yerleşim bölgeleri hedef alınmış, resmi kayıtlara göre 92 Kıbrıs Türkü hayatını kaybetmiş, 146 kişi ise yaralanmıştı.

Bu saldırılar, ilerleyen yıllarda adadaki etnik gerilimin daha da derinleşmesine neden olan dönüm noktalarından biri olarak kabul ediliyor.

Ayvasıl’da toplu infaz

Kıbrıs’ta faaliyet gösteren EOKA mensuplarının Lefkoşa’ya bağlı Ayvasıl köyünde esir aldıkları 21 Kıbrıs Türkünü elleri bağlı şekilde öldürdüğü ve cenazelerin toplu mezarlara gömüldüğü olay da yeniden hatırlatılan trajediler arasında yer aldı.

Kumsal Katliamı hafızalardaki yerini koruyor

24 Aralık 1963’te Lefkoşa’nın Kumsal bölgesinde yaşanan saldırılar sırasında, Kıbrıs Türk Alayı’nda görev yapan Binbaşı Nihat İlhan’ın eşi Mürüvet İlhan ile çocukları Murat, Kutsi ve Hakan evlerinin banyo küvetinde öldürülmüş halde bulunmuştu.

“Kumsal Katliamı” veya “Banyo Katliamı” olarak tarihe geçen olayın yaşandığı ev, bugün Barbarlık Müzesi olarak ziyaretçilere açık bulunuyor.

103 Türk köyü boşaltıldı

1963-1964 yıllarında yaşanan saldırılar sonucunda 103 Türk köyünün boşaltıldığı, yüzlerce Kıbrıs Türkünün göç etmek zorunda kaldığı belirtiliyor. Resmi verilere göre bu süreçte toplam 364 Kıbrıs Türkü yaşamını yitirdi.

Avrupa Parlamentosu’nun son kararıyla birlikte, Kıbrıs meselesine ilişkin tarihsel tartışmalar ve farklı tarafların olaylara ilişkin değerlendirmeleri yeniden uluslararası gündemin önemli başlıklarından biri haline geldi.

Türkiye-Yunanistan 6’ncı Yüksek Düzeyli İşbirliği Konseyi kapsamında Ankara’ya gelen Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile bir araya geldi. Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde resmi törenle karşılanan Miçotakis ile Erdoğan, görüşmenin ardından ortak basın toplantısı düzenledi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Ege ve Doğu Akdeniz’de iki ülke arasında süregelen sorunların uluslararası hukuk çerçevesinde çözülebileceğini belirtti. Mevcut meselelerin karmaşık olduğunu ancak çözümsüz olmadığını ifade eden Erdoğan, “Yeter ki iyi niyet, yapıcı diyalog ve çözüm iradesi olsun” dedi. Erdoğan, Miçotakis ile bu konuda ortak anlayışa sahip olmaktan memnuniyet duyduğunu dile getirdi.

İki liderin görüşmesinde, 2023’te Atina’da imzalanan Atina Bildirgesi sonrası başlatılan pozitif gündemin geliştirilmesi ele alındı. Erdoğan, geçen yıl yaklaşık 7 milyar dolara ulaşan ikili ticaret hacmini 10 milyar dolara çıkarma hedefi doğrultusunda çalışmayı sürdüreceklerini söyledi.

Toplantıda Batı Trakya’daki Türk azınlığın dini özgürlükleri ve eğitim imkanları da gündeme geldi. Erdoğan, azınlık hakları konusunda tarihi sorumluluk bilinciyle hareket edilmesi gerektiğini vurguladı.

Görüşmede ayrıca terör ve organize suçlarla mücadele, Avrupa’daki savunma girişimleri ve bölgesel gelişmeler değerlendirildi. Gazze’deki ateşkes süreci ve Filistin meselesine de değinen Erdoğan, Orta Doğu’da kalıcı barışın iki devletli çözüm temelinde sağlanabileceğini ifade etti.

Suriye’de istikrarın tesisi konusunun da ele alındığını belirten Erdoğan, Türkiye’nin üstlendiği yapıcı rolün bölgesel güvenlik açısından önem taşıdığını söyledi.

İki lider, komşuluk ve müttefiklik ilişkileri çerçevesinde diyalog kanallarının açık tutulmasının önemine dikkat çekti.

Washington’dan gelen her açıklama gerçeği aydınlatmıyor; çoğu zaman sis perdesini daha da kalınlaştırıyor. Beyaz Saray Sözcüsü Karoline Leavitt’in “Trump İran’da 800 idamı durdurdu” iddiası da bu sisin son örneği. Bu açıklama ilk bakışta insani, hatta tarihi bir başarı gibi sunuluyor. Ancak meseleye biraz yakından bakıldığında ortada ciddi bir çelişki, hatta bilinçli bir algı operasyonu olduğu görülüyor.

Öncelikle şunu sormak gerekiyor: ABD’nin ağır ambargolarla boğduğu bir ülkede yaşanan insani krizlerin ahlaki sorumluluğu kime aittir? Eğer Trump gerçekten İran halkının hayatını önemsiyorsa, neden bu halkı açlığa, ilaca erişimsizliğe ve ekonomik çöküşe mahkûm eden yaptırımlar hâlâ yürürlükte?

“800 idam durduruldu” söylemi, kulağa hoş gelen ama altı boş bir siyasi propagandadan ibaret olabilir. Zira iddia edilen bu kişilerin kim olduğu, hangi suçlamalarla yargılandığı ve neden özellikle şimdi gündeme getirildiği belirsizdir. Dahası, bu isimlerin Batı merkezli yapılarla, AB ve Atlantik eksenli istihbarat ağlarıyla bağlantılı “kullanışlı aparatlar” olduğu yönündeki iddialar yabana atılacak türden değildir.

Bugün İran’da yaşananlar spontane bir halk hareketi olarak okunamaz. Evet, sokağa çıkanlar İran halkıdır; ancak bu hareketlerin dijital medya üzerinden yönlendirilmesi, Batılı medya organlarının tek merkezden üretilmiş dili ve senkronize “özgürlük” söylemleri, emperyal aklın sahnede olduğunu açıkça göstermektedir. Bu, Ortadoğu’da defalarca izlediğimiz tanıdık bir senaryodur.

Trump’ın Fox News üzerinden yaptığı açıklamalar, bir devlet adamından çok bir seçim kampanyası yürüten adayın dilini yansıtmaktadır: “Eylemlere devam edin, ABD yardımı yolda.” Bu söylem, İran halkına duyulan bir sevgiden değil, rejim değiştirme hedefinden beslenmektedir. Görünen odur ki ABD, İran dosyasında diplomasi defterini kapatmış; uzun vadeli, yıpratıcı ve vekâlet unsurlarına dayalı bir çatışma stratejisini devreye sokmuştur.

Bu noktada kritik bir başka unsur daha vardır: İran’da FETÖ benzeri yapılanmaların varlığı iddiası. Devletin kılcal damarlarına sızmış, dış istihbarat servisleriyle temas hâlinde olan bu yapıların; CIA, MOSSAD ve İngiliz istihbarat geleneğiyle bağlantılı aparatlar olarak kullanıldığı yönündeki analizler, bölgesel güvenlik perspektifinden ciddiyetle ele alınmalıdır.

Asıl tehlike ise daha derindedir. İran’daki iç karışıklıkların uzun vadede bölgesel haritaları yeniden çizme planına hizmet etme ihtimali göz ardı edilmemelidir. Kademeli olarak oluşturulmak istenen yeni bir “Kürdistan havzası”, yalnızca İran’ı değil; Türkiye’yi, Irak’ı ve Suriye’yi de doğrudan hedef alan jeopolitik bir projedir.

Trump’ın çelişkisi tam da burada düğümleniyor: Bir yandan “sivil ölümlere karşıyım” diyen bir lider, diğer yandan bu ölümlerin altyapısını oluşturan ambargoları, ekonomik savaş araçlarını ve istikrarsızlaştırma politikalarını ısrarla sürdürüyor. Bu, insani bir duruş değil; seçici vicdanla yürütülen emperyal bir stratejidir.

Peki soralım: ABD’nin sınırsız siyasi, askeri ve diplomatik desteğiyle İsrail’in Gazze’de katlettiği 60 bini aşkın sivilin kadınların, çocukların, bebeklerin ve görevini yapan basın mensuplarının kanının hesabını kim verecek? Hastanelerin bombalandığı, gazetecilerin hedef alındığı, toplu mezarların ortaya çıktığı Gazze’de akan kan, Trump’ın “insani hassasiyet” söyleminin neresine düşüyor?

Ey barışçı geçinen Trump; madem vicdan sahibisin, Gazze’deki ölümlere neden sessiz kaldın? Neden İsrail’e “ciddi sonuçlar” hatırlatılmadı? Neden bir tek yaptırım, bir tek uyarı, bir tek kırmızı çizgi görmedik? İran söz konusu olunca yüksek perdeden insan hakları nutukları atanlar, Gazze’de söz konusu olan Müslüman siviller olunca neden kör, sağır ve dilsiz kesildi?

Bu sessizlik bir unutkanlık değil, bir tercihtir. Ve bu tercih bize şunu açıkça gösteriyor. Trump’ın insan hakları söylemi evrensel değil; kime karşı, ne zaman ve hangi stratejik çıkarla kullanılacağı önceden belirlenmiş bir araçtır. İran’da idamlar üzerinden ahlaki üstünlük taslayan bir liderin, Gazze’de on binlerce masumun katledilmesini görmezden gelmesi, vicdan değil; çıkar merkezli bir siyaset anlayışıdır.

İran’a düşen görev nettir: Halkını dinlemek, meşru talepleri görmezden gelmemek ve çözümü dış müdahalelerde değil, kendi toplumsal dinamiklerinde aramaktır. Ancak aynı zamanda, ülkenin iç işlerine yönelik bu çok katmanlı müdahalelere karşı da uyanık olmak zorundadır.

Sonuç olarak; Trump’ın “800 idamı durdurdum” söylemi, tarihe bir insan hakları başarısı olarak değil, bir rejim değiştirme operasyonunun PR cümlesi olarak geçme riski taşımaktadır. Gerçek barış, tweetlerle değil; ambargoların kaldırılmasıyla, halkların iradesine saygıyla ve emperyal hesapların terk edilmesiyle mümkündür.

Ancak görünen odur ki Trump’ın derdi İran halkı değildir. Onun kurtarmaya çalıştığı, yıllardır eğittiği, finanse ettiği, bilgi devşirdiği ve günü geldiğinde sahaya sürdüğü “kullanışlı aparatlarıdır.” Bugün “idamdan kurtardım” diye sunulanlar, yarın İran sokaklarında “özgürlük” etiketiyle vitrine çıkarılacak taşeronlardır. Trump, mazlumları değil; yatırım yaptığı unsurları korumanın, harcadığı paranın ve kurduğu ağların boşa gitmemesinin hesabını yapmaktadır.

Bu yüzden bu hikâyede ne vicdan vardır ne de samimiyet. Ortada yalnızca emperyal aklın soğuk muhasebesi vardır. İran halkı bu oyunun figüranı değil, öznesi olmak zorundadır. Aksi hâlde bugün “idamları durdurduk” diyenler, yarın aynı ülkeyi daha büyük bir kaosun içine sürüklemekten bir an bile tereddüt etmeyecektir.

Bugün Pazar.
Ama bu bir tatil yazısı değil.
Bu, dünyanın yüzüne çarpılan bir tokattır.

Artık kimse bizi aptal yerine koymasın.
Kimse “demokrasi”, “insan hakları”, “hukuk devleti” gibi süslü kelimelerin arkasına saklanmasın.
Çünkü gerçek ortada duruyor ve haykırıyor:

Dün Türkiye’de FETÖ eliyle yapılmak istenen neyse, bugün Venezuela’da yapılan odur.
Yöntem aynı.
Senaryo aynı.
Akıl aynı.
Sadece oyuncular ve sahne değişmiştir.

2016’da Türkiye’de ne yapılmak istendi?
Seçilmiş iktidar devrilecek, milli irade gasp edilecek, ülke vesayet altına alınacaktı.
Aparat kimdi?
FETÖ.

Peki bugün Venezuela’da ne yapılıyor?
Seçilmiş devlet başkanı gayrimeşru ilan ediliyor, ülke kaosa sürükleniyor, ekonomik ambargolarla halk açlığa mahkûm ediliyor.
Ama bu kez fark ne biliyor musunuz?

Bu kez ABD aparat kullanmıyor.
Bu kez darbenin kendisi sahnede.

Normalde ne yapardı?
Bir örgüt bulur, bir muhalif figür parlatır, bir “özgürlük” masalı anlatır, sonra perde arkasından ülkeyi yakardı.
Irak’ta yaptı.
Libya’da yaptı.
Suriye’de yaptı.

Ama Venezuela’da artık zahmete bile girmiyor.
Çünkü şımarıklık zirvede.
Çünkü cezasızlık alışkanlık yaptı.

Açık açık diyorlar:
“Bu petrol bizim.”
“Bu ülke bizim çıkar alanımız.”
“Bu lider bizim istemediğimiz biri.”

Ve utanmadan buna demokrasi diyorlar.

İşte vicdanları sızlatan ikiyüzlülük tam da burada başlıyor.

Binlerce çocuğun, kadının, sivilin ve gazetecinin ölümünden sorumlu Katil İsrail Başbakanı’nı kırmızı halılarla karşılayan bir ABD, aynı anda başka bir ülkeye “hukuk” dersi veriyor.

Soruyorum:
Hangi hukuk?
Kimin hukuku?
Lahey nerede?
Uluslararası Ceza Mahkemesi neden kör, sağır, dilsiz?
BM neden suskun?

Çünkü artık herkes biliyor:
Bu dünyada hukuk, güçlünün emrindedir.
Adalet terazisi, petrol varillerinin altında ezilmiştir.
Güçlüysen suç işlemek serbesttir.
Zayıfsan yaşama hakkın bile müzakere konusudur.

Daha da acı olan ne biliyor musunuz?

Biz bu korsanlığa, bu haydutluğa, bu vahşi kapitalist saldırıya üzülürken;
Venezuela halkının bir kısmı üzülmedi.
Aksine sevindi.
Alkışladı.Seçilmiş liderinin devrilmesini kurtuluş sandı.
İşte emperyalizmin en büyük başarısı budur.
Tankla değil, bilinçle kazanır.
Bombayla değil, algıyla işgal eder.
Türkiye’de 15 Temmuz’da bunu başaramadılar.
Çünkü millet ayağa kalktı.
Çünkü irade teslim olmadı.
Ama her ülke aynı refleksi gösteremiyor.
Çünkü yıllarca umutları çalınmış, özgüveni yok edilmiş, zihni köleleştirilmiş toplumlar var.
Ve dünya ne yapıyor?
Hiçbir şey.
Gazze yanıyor, dünya susuyor.

Venezuela boğuluyor, dünya susuyor.
Afrika talan ediliyor, dünya susuyor.
Çin susuyor.
Rusya susuyor.
Avrupa susuyor.
Büyük güçler susuyorsa bilin ki pazarlık yapılmıştır.
Paylaşım masası kurulmuştur.
Kim neyi alacak bellidir:
Biri petrolü,
biri altını,
biri stratejik coğrafyayı…
Mazluma ise sadece mezar düşer.

Bu bir dünya düzeni değil.
Bu bir yağma düzenidir.
Bu bir ahlaksızlık sistemidir.

Ve artık şu gerçeği kabul edelim:
ABD’nin demokrasi anlatacak hiçbir ahlaki meşruiyeti kalmamıştır.
Bu devlet, bugün küresel ölçekte tehlikeli bir haydut gibi davranmaktadır.

Kravatlıdır ama kanlıdır.
Gülümsüyor ama yıkıyor.
Konuşuyor ama öldürüyor.

Bu Pazar sohbeti bir ülkenin değil, susturulmuş bütün halkların çığlığıdır.

Bu yazı bir siyasi görüş değil, vicdan testidir.

Ve son sözümüz şudur: Tarih sadece zalimleri değil,  onlara sessiz kalanları da yargılayacaktır.  Bugün susanlar, yarın “biz bilmiyorduk” diyemeyecek. Çünkü her şey gözümüzün önünde oldu.

İsrail Başbakanlık Basın Ofisi’nden yapılan yazılı açıklamada, tanıma kararının resmileştiği belirtilirken, sürecin İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Dışişleri Bakanı Gideon Saar ve Somaliland’ın sözde Cumhurbaşkanı Muhammed Abdullahi arasında imzalanan karşılıklı belgelerle tamamlandığı duyuruldu.

NETANYAHU’DAN SOMALİLAND LİDERİNE DAVET

Açıklamada, Netanyahu ile Abdullahi’nin tanıma kararını imzaladıkları anlara ilişkin görüntülü görüşme kayıtlarının da paylaşıldığı bildirildi. Netanyahu, karardan duyduğu memnuniyeti dile getirerek Abdullahi’yi resmî ziyaret için İsrail’e davet etti.

Netanyahu ayrıca Somaliland’ın, İsrail ile Arap ülkeleri arasında ilişkilerin normalleşmesini öngören Abraham Anlaşmaları’na katılma isteğini, ay sonunda ABD Başkanı Donald Trump ile yapmayı planladığı görüşmede gündeme getireceğini ifade etti.

TÜRKİYE’DEN İLK TEPKİ: HUKUK DIŞI BİR ADIM

İsrail’in kararına Türkiye’den jet hızında tepki geldi. Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Öncü Keçeli, İsrail’in Somaliland’ı tanımasının Netanyahu hükümetinin hukuk dışı politikalarının yeni bir örneği olduğunu vurguladı.

Keçeli açıklamasında, bu adımın Somali’nin iç işlerine açık bir müdahale anlamı taşıdığını belirterek, İsrail’in yayılmacı politikalar izlediğini ve Filistin Devleti’nin tanınmasını engelleme çabalarını sürdürdüğünü ifade etti.

“TÜRKİYE, SOMALİ HALKININ YANINDA OLMAYI SÜRDÜRECEK”

Somali Federal Cumhuriyeti ve Somaliland bölgesinin geleceğine ilişkin kararların, tüm Somalililerin iradesini yansıtacak şekilde alınması gerektiğini vurgulayan Keçeli, Türkiye’nin Somali’nin toprak bütünlüğünü kararlılıkla desteklemeye devam edeceğini kaydetti.

İLETİŞİM BAŞKANI DURAN: ULUSLARARASI HUKUK İHLALİ

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Burhanettin Duran da İsrail’in kararına sert tepki gösterdi. Sosyal medya hesabından açıklama yapan Duran, İsrail’in Somaliland’ı tanımasının uluslararası hukukun açık ihlali olduğunu belirtti.

Duran, bu adımın Somali’nin egemenliğini ve toprak bütünlüğünü hedef aldığını, Afrika Boynuzu’ndaki hassas dengeleri daha da kırılgan hale getirdiğini vurguladı. Açıklamasında, Netanyahu hükümetinin bölgeyi istikrarsızlığa sürükleyen sorumsuz politikalar izlediğini kaydeden Duran, uluslararası topluma ortak duruş çağrısı yaptı.

SOMALİLAND VE ETİYOPYA KRİZİ

Somaliland, 1991 yılında Somali’den tek taraflı olarak ayrıldığını ilan etmiş ancak bugüne kadar uluslararası toplum tarafından tanınmamıştı. Somali yönetimi ise Somaliland’ı ülkenin ayrılmaz bir parçası olarak görmeye devam ediyor.

Somaliland ile Etiyopya arasında 1 Ocak 2024’te imzalanan mutabakat zaptı, bölgedeki tansiyonu daha da yükseltti. Etiyopya’nın Somaliland üzerinden denize erişim arayışları, Mogadişu yönetiminin sert tepkisine neden olmuştu.

TÜRKİYE ARABULUCULUĞUYLA GERİLİM AZALMIŞTI

Krizin çözümü için Arap Birliği, Afrika Birliği ve bölge ülkelerinin girişimleri sonuçsuz kalırken, Türkiye’nin Ankara Süreci kapsamında tarafları bir araya getirmesiyle tansiyon düşmüştü.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın ev sahipliğinde 11 Aralık’ta Ankara’da yapılan görüşmelerde, Somali’nin toprak bütünlüğü teyit edilmiş, Etiyopya’nın denize erişim taleplerinin karşılıklı kazanım sağlayacak iş birliği modelleriyle ele alınması konusunda mutabakata varılmıştı.

İsrail’in, Yunanistan ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ni (GKRY) yanına alarak bölgeyi daha geniş bir çatışma sürecine sürüklediğini belirten Kountouris, Atina yönetiminin bu politikalara bilinçli şekilde dahil edildiğini ifade etti.

“GÖRÜŞMELERİN ARKASINDA EMPERYAL BİR AJANDA VAR”

Kountouris, Miçotakis’in İsrail’e gerçekleştirdiği ziyaretlerin kamuoyuna “enerji iş birliği” gibi gerekçelerle sunulduğunu ancak gerçekte bu temasların İsrail’in Orta Doğu ve Avrupa’daki uzun vadeli emperyal hedefleriyle doğrudan bağlantılı olduğunu dile getirdi.

İsrail’in Filistin’de yıkım politikaları izlediğini ve savaş suçları işlediğini vurgulayan Yunan gazeteci, bu tablo karşısında yaptırım uygulanması gerekirken, Yunanistan ve GKRY ile yapılan anlaşmaların İsrail’i ödüllendirdiğini savundu.

“BÜYÜK İSRAİL PROJESİNE HİZMET EDİLİYOR”

Kountouris, Yunanistan ve GKRY’nin, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun çıkarlarına hizmet eden bir çizgiye sürüklendiğini öne sürerek, “Ne yazık ki her iki ülke de ‘Büyük İsrail’ projesi doğrultusunda hareket eden bu yönetimin politikalarına destek vermektedir. Meselenin özü tam olarak budur” dedi.

“BU, YUNAN HALKINA KARŞI AÇIK BİR İHANETTİR”

İsrail’in Filistin topraklarında Helenistik kültürel mirası sistematik biçimde yok ettiğini ve Yunan Ortodoks Hristiyanların öldürüldüğünü hatırlatan Kountouris, Miçotakis’in bu konuda sessiz kalmasını sert sözlerle eleştirdi.

Yunan gazeteci, “Başbakan bu vahşet karşısında tek bir kelime dahi etmiyor. Bu, Yunan halkına karşı açık bir ihanettir. ABD, Yunanistan ve GKRY’yi İsrail’in çıkarlarına hizmet edecek şekilde yönlendirmektedir” ifadelerini kullandı.

ABD, ENERJİ VE JEOPOLİTİK HESAPLAR

Kountouris’e göre yaşanan gelişmeler yalnızca siyasi değil, aynı zamanda enerji merkezli küresel planların da bir parçası. ABD’nin Doğu Akdeniz’de doğal gaz boru hatlarını kontrol altına almak istediğini belirten gazeteci, bu stratejiyle hem Rusya’nın hem de Türkiye’nin bölgedeki enerji etkisinin kırılmasının hedeflendiğini savundu.

Yunanistan’ın geçmişte Balkanlar’a doğal gaz sağlamak amacıyla Rusya ile iş birliği yaptığını hatırlatan Kountouris, bu sürecin ABD Merkezi Haberalma Teşkilatı’nın (CIA) müdahaleleri sonucu durdurulduğunu, dönemin Başbakanı Kostas Karamanlis’e yönelik girişimlerle bu hattın kesildiğini öne sürdü.

NETANYAHU–MİÇOTAKİS ZİRVESİ TEPKİ TOPLADI

İsrail Başbakanı Netanyahu, Yunanistan Başbakanı Miçotakis ve GKRY lideri Nikos Hristodulidis, 22 Aralık’ta Batı Kudüs’te düzenlenen üçlü zirvede bir araya gelmişti. Zirvede savunma başlığı öne çıkarken, Netanyahu’nun uluslararası alanda yaşadığı yalnızlığı aşmak için Atina ile yakınlaşma arayışında olduğu yorumları yapılmıştı.

Bazı uzmanlar, Miçotakis’in Netanyahu ile kurduğu bu temasların tarih tarafından sert biçimde yargılanacağını savunurken, Başbakan’ın İsrail’i “demokratik bir devlet” olarak tanımlamasının ciddi eleştirilere yol açtığına dikkat çekmişti.

UCM KARARINA RAĞMEN ZİYARET

Miçotakis, 1 Nisan 2025’te de Netanyahu’yu İsrail’de ziyaret ederek, Gazze’de işlenen savaş suçları nedeniyle Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) tarafından hakkında tutuklama kararı çıkarılmasının ardından Netanyahu ile görüşen ilk Avrupalı lider olmuştu. Bu ziyaret, Yunanistan’ın uluslararası hukukun ihlaline ortak olduğu yönündeki eleştirileri daha da artırmıştı.

Savcılık açıklamasında, yürütülen soruşturmanın Türk Ceza Kanunu’nun 76 ve 77. maddeleri uyarınca başlatıldığı, suçlamaların Gazze’de yaşanan sistematik saldırılar ve uluslararası sularda insani yardım filosuna yapılan müdahalelerle ilgili olduğu belirtildi.

⚖️ Soruşturmanın Kapsamı

Başsavcılık tarafından yapılan açıklamada, İsrail güçlerinin 7 Ekim 2023’ten bu yana Gazze’de binlerce sivilin ölümüne ve altyapının yıkımına yol açan eylemlerinin uluslararası hukuk açısından suç teşkil ettiği vurgulandı.

Metinde;

• El-Ehli Baptist Hastanesi’ne yönelik saldırıda 500 sivilin hayatını kaybettiği,

• Türk-Filistin Dostluk Hastanesi’nin 2025 Mart’ında bombalandığı,

• Tıbbi tesislerin ve yardım hatlarının hedef alındığı,

• İnsani yardıma erişimin bilinçli biçimde engellendiği
  ifade edildi.

Ayrıca, 6 yaşındaki Hind Receb’in 335 kurşunla öldürülmesi olayı da dosyada “insanlığa karşı suçlar” kapsamında değerlendirildi.

🚢 “Sumud Filosu” Saldırısı da Dosyada

Soruşturma, yalnızca Gazze’deki kara saldırılarını değil, aynı zamanda uluslararası sularda gerçekleşen “Sumud Filosu” operasyonunu da kapsıyor.
Gazze’ye insani yardım taşıyan gemilere İsrail donanması tarafından müdahale edildiği, bazı aktivistlerin gözaltına alındığı ve mallarına el konulduğu belirtilerek;
bu eylemlerin “eziyet, yağma, mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ulaşım araçlarının alıkonulması” suçları kapsamında incelendiği kaydedildi.

İsrail güçleri tarafından alıkonulan aktivistlerin Türkiye’ye dönüşlerinin ardından Adli Tıp Kurumu’nda hem fiziki hem psikolojik muayenelerinin yapıldığı, raporların savcılığa ulaştığı bilgisi paylaşıldı.

🧾 Yakalama Kararı Çıkarılan Bazı İsimler

Savcılığın listesinde yer alan isimler arasında:

• İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu

• Savunma Bakanı Israel Katz

• Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir

• Genelkurmay Başkanı Eyal Zamir

• Deniz Kuvvetleri Komutanı David Saar Salama

ve toplamda 37 üst düzey siyasi ve askeri yetkili bulunuyor.

Bu kişiler hakkında tutuklamaya yönelik yakalama kararı, 7 Kasım 2025 tarihinde İstanbul Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliği tarafından çıkarıldı.

🕊️ Uluslararası Hukuk Vurgusu

Açıklamada, Türkiye’nin bu adımı atarken Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 15. maddesi ve Türk Ceza Kanunu’nun 12–13. maddelerinde yer alan evrensel yargı yetkisine dayanıldığı belirtildi.

Savcılık, elde edilen delillerin uluslararası ceza hukuku standartlarına göre değerlendirildiğini ve sürecin “çok yönlü ve titizlikle” sürdürüldüğünü duyurdu.

🌍 Olası Yansımalar

Uzmanlara göre bu karar, Türkiye’nin uluslararası hukukta aktif yargı yetkisini kullanarak İsrail’e karşı en güçlü adımlarından biri olarak görülüyor.
Kararın diplomatik düzeyde Tel Aviv–Ankara hattında gerilimi artırabileceği, ancak aynı zamanda Gazze’de yaşanan ihlallere karşı sembolik bir adalet mesajı taşıdığı yorumları yapılıyor.

Uluslararası kamuoyu Gazze’de yaşanan insani trajediye karşı sessiz kalırken, Güney Afrika bir kez daha tarihi bir adım attı. Güney Afrika Devlet Başkanı Cyril Ramaphosa, Gazze Şeridi’nde devam eden insan hakları ihlallerine dikkat çekerek, İsrail aleyhine Uluslararası Adalet Divanı’nda (UAD) açtıkları soykırım davasını geri çekmeyeceklerini açıkladı.

Ateşkes ilan edilmiş olmasına rağmen, katliamların izlerini silmenin mümkün olmadığını vurgulayan Ramaphosa, “Bu bir diplomatik manevra değil, insanlık onurunun davasıdır. İsrail, işlediği suçların hesabını vermelidir” dedi.

Dava Süreci Devam Ediyor: Ocak 2026 Kritik Tarih

Ramaphosa açıklamasında, ateşkese rağmen davanın Uluslararası Adalet Divanı önünde tüm ciddiyetiyle devam ettiğini belirtti. İsrail’in, mahkemeye sunulan belgeler ve delillere Ocak 2026’ya kadar yanıt vermesi gerekiyor.

Güney Afrika, Aralık 2023’te davayı açtığında yalnız değildi. Türkiye, Mısır, İspanya, İrlanda, Kolombiya ve çok sayıda ülke bu adımı destekleyerek tarihe not düşmüştü. Dava, yalnızca İsrail-Filistin meselesini değil, uluslararası hukukun vicdanını da sorgulayan küresel bir kırılma noktası haline geldi.

Ateşkes Adımı Soykırımın Üstünü Örtemez

9 Ekim’de duyurulan ve 10 Ekim’de yürürlüğe giren Gazze’deki ateşkes planı, ABD Başkanı Donald Trump’ın arabuluculuğu ve Mısır’ın ev sahipliğinde yapılan görüşmeler sonucunda hayata geçti. Ancak bu diplomatik gelişme, Gazze’de son bir yılda yaşanan sivil ölümleri, toplu yıkımları, sağlık altyapısının çökertilmesini ve çocuklara yönelik sistematik şiddeti unutturmaya yetmiyor.

Uluslararası sivil toplum kuruluşları ve bağımsız gözlemciler, İsrail’in eylemlerini “etnik temizlik” ve “toplu cezalandırma” olarak nitelendiren raporlar hazırlamıştı. Bu raporlar, Güney Afrika’nın davasının temel dayanaklarını oluşturuyor.

Gazze’de Gerçekler: 38 Bin Ölü, Binlerce Kayıp

Bağımsız kaynaklara göre 2023 sonu itibarıyla Gazze’de hayatını kaybedenlerin sayısı 38 bini aşarken, bunların üçte ikisini kadınlar ve çocuklar oluşturdu. Binlerce insan hâlâ enkaz altında kayıp, milyonlarca kişi temiz suya, gıdaya ve sağlık hizmetlerine ulaşamıyor.

Uluslararası Hukukun Onur Savaşı

Ramaphosa’nın kararlı tutumu, yalnızca Güney Afrika’nın değil, küresel vicdanın sesi olarak görülüyor. Davanın başarısı, gelecekte başka devletlerin de kitlesel insan hakları ihlallerine karşı hukuki yollara başvurma cesaretini artırabilir.

Ateşkes, geçici olabilir. Ancak işlenen suçların uluslararası hafızada iz bırakması, adaletin peşinin bırakılmamasıyla mümkündür.